idk.

دوباره نصف شب شد و من احساساتی شدم... آنستلی.. این کارتون منو ساخت!! ینی هرچی که الان هستم و پایه و بنیان چیزایی بعدن بهشون علاقه مند شدم، اینه!! بخش خیلی بزرگی از بچگیم و قسمت بزرگی از شخصیت حال حاضرم و آدمی که الان هستم، از صدقه سری این کارتونه!! بعضی وقتا که خیلی احساس lost بودن بهم دست میده، میشینم اینو میبینم و بعده کلی گریه زاری، یه حس خوب غیر قابل توصیفی بهم میده.. حسی که توی کل فیلم همراه با آهنگاش به آدم دست میده، حس مورد علاقه منه! و از هشت سالگیم که اینو دیدم آرزوم بوده اسب داشته باشم :))) یا حالا یه حیوونی که این شکلی باهاش رفیق بشم :))) نمیدونم...

بعضی وقتا هم هرچی که قبلن هی میگفتی مشکلاتت هرچقدرم که کوچیک باشن، ولیدن و نباید نادیده گرفته بشن و مشکلات بزرگ از همین مشکلات کوچیک به وجود میان، بعد که یه نگاه به خودت میکنی و یه نگاه به بقیه، به این نتیجه میرسی که نه واقعن، یو ریلی دونت گِت تو کامپلین اباوت انی ثینگ! و رسمن خودت داری حرفای همیشگی خودتو نقض میکنی و اصلن حس خوبی نداره... انگار همه وقتایی که اینو به خودت و بقیه میگفتی، بدون اینکه خودت بخوای، داشتی سرِ همه و خودت شیره میمالیدی... دانلود آهنگ...